'NoData' not found in DataDic
هورتانسيا
        
گل ادريسي (هورتانسيا)
Hydrangea macrophylla به خانواده Hydrangeaceae تعلق دارد و بومي جزاير هونشو ژاپن است. در فضاي سبز، درختچه اي خزان دار و زينتي است. در صورت كاربرد گلداني گل آذين هاي مدور به رنگ سفيد، صورتي و آبي يا بنفش ديده مي شود. آنچه در خوشه گل جلب توجه مي كند كاسبرگ ها هستند و گلبرگهاي واقعي آن غير قابل تشخيص است. گونه H.hortensis يا H.opuloides هميشه به صورت درون خانه اي استفاده مي شوند. در تمامي فصل تابستان گياه رشد رويشي مي كند. در پاييز، با كاهش دما جوانه هاي گل تكامل مي يابند و در هواي سرد خارج گلخانه به حالت ركود رشدي (خواب) مي رود.اين گياه در بهمن ماه به گلخانه آورده مي شود تا در عيد نوروز گل بدهد.

آبياري: گل ادريسي اصولا خاك مرطوب را دوست دارد و خشكي كشيدن منجر به از بين رفتن آن مي شود. در زمستان آبياري كم مي شود. بنابراين آبياري و حفظ رطوبت آن بايد به شكل منظم انجام گيرد.زياده روي در آبياري نيز منجر به از بين رفتن ريشه ها و زرد شدن برگها و حتي از بين رفتن گياهان مي شود.

نور: ادريسي نه تنها به مكاني روشن و پر نور نياز دارد بلكه روزانه حداقل 4-3 ساعت نيز بايد از نور مستقيم آفتاب بهره مند شود. كمبود نور منجر به عدم گلدهي گياه، ريزش گلها، عدم باز شدن تمامي غنچه هاي روي يك دسته گل، رنگ پريدگي برگها و بلند شدن شاخه ها مي شود. از طرفي زياد بودن ميزان نور مستقيم آفتاب منجر به سوختگي برگها و غنچه ها خواهد شد. بنابراين بهتر است كه نور مستقيم را در طي صبح دم كه شدت نور آفتاب ملايم تر است تامين كنيم و به گونه اي سايبانهايي براي گياه استفاده كنيم و يا گياه را در مكانهايي بگذاريم كه از حدود ظهر به بعد در زير سايه قرار گيرد.البته با فرارسيدن پاييز و كاهش دماي هوا بايد ميزان تابش نور مستقيم را به اين گياه بيشتر كرد .

دما: ادريسي محيط تقريبا خنك را مي پسندد و رشد گلهاي آن در دماي بيش از 22 درجه مطلوب نيست. يعني فرض كنيد كه گياه شما گل آذيني پر از غنچه داشته باشد. در هوايي خنك تمامي اين غنچه ها شكوفا شده و به گل تبديل مشوند اما در دماي گرم و بيش از 22 درجه از ميزان شكوفايي غنچه ها كاسته مي شود. بنابراين بهتر است كه در طي فصل رشد اين گياه را در دماي روزانه 22-18 درجه سانتيگراد و حداكثر 24 درجه سانتيگراد و شبانه در دماي5/15-13درجه سانتيگراد نگه داشت. بهترين دما براي شكوفايي غنچه ها و دوام گلهاي اين گياه حدود 16 درجه سانتيگراد است. اگر دماي هوا به بيش از 5/26درجه مي رسد بايد گياه را در مكاني نگه داشت كه حتما در بعد از ظهر از سايه برخوردار باشد. كاهش سرما در اواسط پاييز (براي نمونه هايي كه در فضاي باز نگهداري مي شوند) مي تواند منجر به قهوه اي شدن گلها و برگها و ريزش گلها شود. اين گياه در برابر سرماي زمستانه نسبتا مقاوم است. از طرفي اگر اين گياهان را در فضاي بيرون نگهداري مي كنيد مراقب سرماهاي اواخر زمستان و يا اوايل بهار باشيد زيرا جوانه هاي اين گياهان بسيار به سرماي اين دوره از سال حساس هستند و ميريزند و از گلدهي بسيار كاسته مي شود. توجه داشته باشيد گياهان ادريسي گلخانه اي كه غرق گل هستند بسيار به سرما حساس هستند و اگر در ميانه فصل سرد آنها را خريداري مي كنيد هرگز در مكاني كه سرماي هوا آنها را آزار مي دهد رها نكنيد. البته در اين شرايط گياه از بين نمي رود اما برگها و گلها قهو ه اي رنگ مي شوند.

نياز سرمايي اين گياه براي گلدهي: گياهان ادريسي به سرماي پاييزه نياز دارد تا ركود سالانه خود را شروع كنند كه اين مسئله با رسيدن دما به زير 4.5 درجه تحريك ميشود . البته به گفته برخي از پرورش دهندگان نياز سرمايي بسياري از انواع دورگه و متداول اين گياه با دماي 13-10 درجه سانتيگراد برطرف مي شود . برخي ديگر از پروش دهندگان نيز بدين صورت عمل مي كنند كه براي شش هفته گياه را در دماي 18 درجه نگه مي دارند تا جوانه ها شكل گيرد و سپس براي شش هفته گياه را در دماي 7-1 درجه نگه مي دارند تا رشد اين جوانه ها تكميل شود. بعد از اين گياه را به مكاني با دماي حدود 18 درجه منتقل مي كنند و تا حدود 85-80 روز ديگر گلها شوفا ميشود. به هر حال در طي زمستان گياه را در هر موقعتي كه نگه مي داريد به چند نكته توجه داشته باشيد : بهتر است كه دماي اطراف گياه به زير 15- نزول نكند ، گياه را حتما از وزش بادهاي سرد و سوزهاي زمستاني محافظت كنيد و اگر متورم شدن جوانه ها مشاهده شد اين گياه را به مكاني با دماي 15-12 منتقل كنيد تا از آسيب ديدن به دليل سرماي هوا در امان باشند و سپس با برطرف شدن خطر آسيب به دليل سرماي هوا مي توانيد مجددا آن را به فضاي آزاد منتقل كنيد.

خاك: گياه ادريسي به خاكي با زهكش خوب و مرطوب و با اسيديته حدود 6 نياز دارد. البته با تغيير در ميزان اسيديته خاك مي توان در رنگ گلهاي اين گياه تغييراتي ايجاد كرد كوددهي اين گياهان نيز مسائل خاص خود را دارد به خصوص اگر كه بخواهيم با كوددهي رنگ را نيز كنترل كنيم. بهتر است در مخلوط خاكي اين گياه از خاك برگ حتما استفاده شود زيرا با وجود مواد ارگانيك رشد اين گياه بهتر صورت مي گيرد. همچنين وجود خاك برگ به همراه كوكوپيت و پرلاليت به زهكش بهتر خاك اطراف ريشه ها كمك ميكند. همچنين در مورد مسائل كلي كوددهي بايد گفت كه بهتر است از اواخر مرداد به اين گياه كود نداد تا به دليل رشد شاخسار تازه و جوان ، گياه در برابر سرما آسيب پذير نشود. همچنين اگر قصد استفاده از كودهاي خاص براي تقوييت رنگ آبي و يا صورتي را در اين گياه نداريد مي توانيد از كودهايي با فرمول 10-10-10 براي اين گياه استفاده كنيد. اين كود ملايم و خوب است. كودهاي قوي تر به خصوص اگر نيتروژن بيشتري داشته باشند منجر به رشد رويشي ساقه ها و بلند شدن بيش از اندازه اين گياه مي شوند. همچنين مراقب كمبود آهن در اين گياه كه منجر به زرد شدن برگها به همراه رگبرگهاي سبز رنگ مي شويد باشيد كه در اين مورد كافي است از كودهاي حاوي آهن استفاده كنيد. زهكش خاك اين گياه بسيار مهم است. زيرا اگرچه اين گياه به رطوبتي دائمي در خاك اطراف ريشه هايش نياز دارد اما ماندگاري بيش از اندازه آب مي تواند منجر به آزار ريشه هاي گياه و زرد شدن برگها شود بنابراين در مخلوط خاكي مي توان از موادي مانند خاك برگ، كوكوپيت+پرلايت شن و ... استفاده كرد. البته خاك برگ ارجحيت دارد چون وجود مواد ارگانيك به رشد بهتر اين گياه كمك مي كند.

گياهان متعلق به جنس Hydrangea معمولا سفيد رنگ هستند اما دو گونه از توانايي اين را دارند كه بر اساس اسيديته خاك رنگ گلبرگهايشان را تغيير دهند. يكي از آنها Hydrangea macrophylla و ديگري H.serrata است. البته توجه داشته باشيد كه اگر اصولا رنگ گلهاي گياهي كه داريد سفيد رنگ است نمي توانيد آنرا به رنگ آبي و يا صورتي درآوريد (اگرچه اين نمونه ها با گذر زمان و پير شدن گلها كمي از رنگ صورتي را در گلهاي خود نشان مي دهند) و مسائلي كه در ادامه توضيح داده مي شود در مورد نمونه هايي است كه اصولا گلهايي رنگين دارند كه با كمك عوامل كوددهي و اضافه يا كم كردن برخي از عناصر مي توان منجر به تغيير رنگ آنان شد. اصولا زماني كه غلظت يونهاي هيدروژن H در يك محيط بيش از غلظت يونهاي هيدروكسيد OH باشد گفته مي شود كه ميحط اسيدي و اگر عكس اين مسئله موجود باشد گفته مي شود كه محيط قليايي است. اسيدي بودن و يا قليايي بودن محيط رشد گياه بر روي توانايي هاي ريشه در جذب عناصر تاثير گذار است. يعني برخي از عناصر در محيطي اسيدي و برخي از عناصر در محيطي قليايي بيشتر جذب مي شوند. بنابراين اگر به عنوان مثال يك گياه در محيطي بيش از اندازه اسيدي و يا بيش از اندازه قليايي باشد نمي تواند عناصر مورد نياز را جذب كرده و از بين خواهد رفت. براي اسيديته محيط 14 واحد در نظر گرفته شده است كه عدد يك كمترين(اسيدي ترين) و عدد 14 بيشترين قليايي ترين) آن است. معمولا گياهان زينتي در حالتي ميانه رشد خوبي دارند يعني اسيديته حدود 5/7-5/6براي اكثر گياهان و جذب عناصر توسط ريشه هاي آنان مناسب است. اما گاهي برخي گياهان نيازهاي خاصي دارند كه اگر به اين نياز توجه شود از رشد و گلدهي بهتري برخوردار خواهند بود. گياه ادريسي از جمله گياهاني است كه در اسيديته كمي اسيدي و كمي قليايي رشد مناسبي دارد اما اين مسئله بر روي رنگ گلهاي ادريسي تاثير گذار است. در محيط كه كمي بيشتر اسيدي است (اسيديته در حدود 5 ) گلها به رنگ آبي، بنفش ارغواني و در محيطي كه اسيديته كمتري دارد (اسيديته در حدود 5/6-6) گلهاي اين گياه به رنگ صورتي در مي آيد. در واقع در محيط اسيدي توانايي ريشه هاي گياه در جذب يون آلومينيم افزايش مي يابد و اين يونها در ايجاد رنگ آبي موثر است در حالي كه هر مقدار كه اسيديته محيط كمتر شود (به عدد 7 نزديك تر و به بيان ديگر قلياييت محيط بيشتر شود ) توانايي جذب آلومينيم كاهش مي يابد و در نتيجه رنگ گلهاي گياه به طرف رنگ صورتي متمايل مي شود. براي تاثير گذاري بر روي رنگ گلهاي اين گياه از همان ابتداي پرورش گياه بايد به فكر تنظيم اسيديته محيط بود.

چگونه رنگ صورتي را تقويت كنيم؟

براي اينكه گلها صورتي رنگ شوند نبايد اجازه داد كه گياه عنصر آلومينيم را جذب كند. حتي اگر خاك حاوي آلومينيم باشد بايد جلوي جذب آن توسط گياه را گرفت . با افزيش سنگ آهك و پاشيدن پودر اين ماده به ميزان 100-75 گرم در متر مربع در زمستان مي توان به قليايي شدن خاك اطراف ريشه هاي اين گياه كمك كرد. زيرا هر قدر كه اسيديته خاك پايينتر باشد جذب آلومينيم توسط گياه نيز بيشتر و احتمال آبي شدن گلها نيز بيشتر است. از كودهايي بايد استفاده كرد كه حاوي فسفر باشد زيرا اين عنصر جايگزين آلومينيم در فرايند جذب مي شود و ميزان آن را در گياه كاهش مي دهد. توجه داشته باشيد كه حتي اگر چند گياه ادريسي را در كنار هم بكاريد و تمامي اين اعمال را به شكل مشابه براي آنان انجام دهيد ممكن است طيف مختلفي از رنگ را در آنان مشاهده كنيد( اين مسئله در مورد رنگ آبي هم صدق ميكند) اين مسئله مربوطه به قدرت رشدي گياه ، فعاليت ريشه هاي گياه و خصوصيات جذبي آن دارد.

چگونه رنگ آبي را تقويت كنيم؟

جذب آلومينيم كه براي ايجاد رنگ آبي است در شرايط اسيديته پايين روي مي دهد. براي پايين بردن اسيديته خاك مي توان از گوگرد و اسيد سيتريك(كه به آب آبياري اضافه مي شود) و همچنين در طي فصل رشد از كودهايي همانند سولفات آلومينيم ، سولفات آهن و كلريد پتاسيم استفاده كرد . سولفات آلومينيم ارجحيت دارد چون علاوه بر كاهش اسيديته ، ميزان غلظت آلومينيم موجود در محيط را نيز افزايش مي دهد در نتيجه گياه مقدار بيشتري از اين عنصر را جذب مي كند.

علاوه بر كاربرد موادي همانند پيت موس و يا پوسته هاي ريز شده و خرد شده درخت كاج كه موجب كاهش اسيديته مخلوط خاكي مي شوند، از ابتداي رويش اين گياه و قبل از فرارسيدن گلدهي آن مي توان هر ماه يكبار با علظت برابر با 5 گرم در ليتر از كود سولفات آهن استفاده كرد. اگر هم نسبت به وجود عنصر آلومينيم در خاك كه جذب آن براي توليد رنگ آبي لازم است شك داريد مي توانيد به جاي سولفات آهن از سولفات آلومينيم به ميزان 10 گرم در ليتر در هر ماه استفاده كرد. البته اگر از زمان تكثير و رويش اين گياه چنين كودهايي به گياه داده نشده اند و ديرتر نسبت به كاربرد چنين كودهايي شده باشد مي بايست فاصله زماني كوددهي را كاهش داد يعني به جاي ماهي يك مرتبه هر ده روز يكبار از اين كودها استفاده كرد. در رابطه با اين مسئله بايد ازكودهاي حاوي فسفر نيز صرفنظر كرد زيرا مانع از جذب آلومينيم مي شوند.مثلا مي توان از كودهاي با فرمول 30-5-25 استفاده كرد. توجه داشته باشيد كه همراه با اين برنامه هاي كوددهي آبياري مناسب گياه را نيز فراموش نكنيد. جمع شدن بيش از اندازه املاح در اطراف ريشه ها مي توانند منجر به سوختن ريشه ها و از بين رفتن گياه شوند.

تكثير: براي تكثير بذر پيشنهاد مي شود كه ابتدا در يك محيط سربسته و محدود همانند ظرفي كوچك بذرها قرار گيرند و در آن با يك پلاستيك بسته شود. در طي مدت يك هفته بذرها رطوبت مناسب را جذب و فعاليت آنان آغاز مي شود. پس از آن مي توان بذرها را به محيط خاكي منتقل كرد و كاشت.

اين گياه را با كمك قلمه نيز مي توان تكثير كرد. البته گياهان مادري كه قلمه از آنان تهيه مي شود در شرايطي نسبتا خاص (دماي 18-15 درجه سانتيگراد) نگهداري مي شوند تا در حالت رشد رويشي باقي بمانند و توليد شاخه كنند تا از شاخه هاي آنان بتوان قلمه هايي مناسب تهيه كرد. قلمه ها همچنين از ساقه هاي جوان كه هنوز چوبي نشده اند در اواخر بهار و اوايل تابستان تهيه مي شود.تهيه قلمه از اين گياه در فصول ديگر سال نتيجه چندان رضايت بخشي ايجاد نمي كند. قلمه ها را مي توان از قسمت انتهايي ساقه به طول 10-7سانتيمتر و با قطر حدود 1 سانتيمتر تهيه كرد. ساير قلمه ها مثلا آنهايي كه از قسمتهاي پايين تر ساقه تهيه مي شوند و كمي چوبي هستند و يا قلمه هاي جوانه برگ يا از ريشه دهي خوبي برخودار نيستند و يا به شيوع بيماريهاي حساسيت زيادي نشان مي دهند. برگهاي قسمت پايين قلمه حذف مي شوند و حتي اگر برگ بزرگي روي قلمه وجود دارد بهتر است كه پهنك آنرا با استفاده از قيچي نصفه كرد. اين عمل به جلوگيري از تبخير آب از برگهاي قلمه و در نهايت عدم خشك شدن آنان كمك مي كند. استفاده از پودرهاي(هورمونهاي) ريشه زايي و همچنين وجود پاگرما به ميزان حدود23 درجه و دماي محيط 15 درجه سانتيگراد در تحريك قلمه ها به ريشه زايي موثر هستند. پاگرما به معني گرم كردن ملايم ناحيه زيرين بستري است كه قلمه ها در آن كاشته شده اند. براي بستر كاشت مي توان از شن ، مخلوط كوكوپت+ پرلايت و ساير مخلوطهاي خاكي كه بافتي سبك و زهكش خوب دارند استفاده كرد. قبل از كاشت قلمه ها، بستر كاشت را به خوبي مرطوب كرده و سپس حدود 30-15 دقيقه صبر كنيد تا آب اضافي از بستر كاشت بيرون رود و سپس قلمه ها را بكاريد. رطوبت محيط به روند ريشه زايي كمك مي كند بنابراين ميتوانيد از روش كشيدن پلاستيكي شفاف بر روي قلمه ها استفاده كنيد. گلدان محتوي قلمه ها را در مكاني روشن قرار دهيد اما از نور مستقيم آفتاب محافظت كنيد. زماني به آنان آب دهيد كه سطح خاك گلدان تا حدودي رطوبت خود را از دست داده باشد. قلمه ها در طي 4-3 هفته ريشه دار مي شوند . اين گياهان را مي توان سربرداري كرد تا رشد شاخه هاي جانبي تحريك شود و گياه بيشتر حالت بوته اي به خود بگيرد. توجه داشته باشيد كه هر مقدار زمان قلمه زني و تكثير گياه به اوايل سال نزديك تر باشد در دو يا حتي سه نوبت مي توان عمل سرزني را انجام داد كه نتيجه آن گياهي پرپشت تر است اما هر مقدار كه زمان كاشت قلمه ها به تابستان نزديك تر باشد، عمل سرزني را نيز به تعداد كمتري مثلا يك بار مي توان انجام داد. دليل اين مسئله نيز زمان نزديكي توليد گياه جوان و مدت زمان در دسترس آن براي رشد و شاخه زايي تا قبل از فرارسيدن پاييز است. با فرارسيدن فصل پاييز گلدانهاي اين گياه به مكاني محفوظ از وزش بادهاي سرد منتقل مي شوند. البته لزومي به استفاده از وسيله هاي گرمازا در اين مكانها نيست( به اين مكانها در باغباني شاسي سرد نيز گفته مي شود) در طي ماه هاي سرد بايد به آبياري و كوددهي گياه توجه كرد زيرا در اين زمان است كه جوانه هاي گل شكل مي گيرند. در واقع براي توليد جوانه هاي گل، گياه بايد بايد مدتي را در دمايي پايين تر و يا طول روز كوتاه تر و يا هر دوي اين عوامل با يكديگر سپري كند. يعني در چنين مقطع زماني (ماه هاي سرد سال ) گياه به مدت 9-6 هفته را بايد در دماي 18-13 درجه سانتيگراد(به طور مطلوب 15 درجه سانتيگراددر طي شب و حدود 4-3 درجه بيشتر از اين در طي روز) بگذراند. اگر دما بيش از اين باشد مي بايست طول روز كوتاه تر باشد. يعني در دماي 22-19 درجه سانتيگراد بايد طول روز (ميزان مدت حضور نور و روشنايي در محيط) كمتر از 12 ساعت باشد. اگر دماي محيط هميشه بيش از 22 درجه باشد (از وسيله هايي همانند بخاري در محيط نگهداري گياهان استفاده شود) هر مقدار كه طول روز را كاهش دهيم (مثلا با تاريك كردن ميحط نگهداري گياهان) باز هم گياه قادر به گلدهي نخواهد بود و به دليل دماي بالاي محيط رشد زايشي (گلدهي ) گياه تحريك و آغاز نخواهد شد. از زماني كه گياه در معرض دماي تحريك كننده (يعني حدود 15 درجه ) قرار مي گيرد تا زماني كه گلهاي گياه شكوفا شوند و بر روي بوته خودنمايي كنند حدود 4-3 ماه طول مي كشد بنابراين زماني كه تمايل داريم گياه ما در عيد نوروز غرق گل باشد بايد اواخر آبان ماه و يا اواثل آذر ماه برنامه انتقال اين گياه به مكاني سرد براي تامين نياز سرمايي جهت شروع رشد زايشي و شكل گيري جوانه هاي گل را اجرا كنيم. مسئله ديگري كه وجود دارد اين است كه اگرچه دماي 15 درجه در طي شب براي شكل گيري جوانه هاي گل بسيار مناسب است اما اگر بخواهيم كه در روند شكل گيري و تكامل جوانه هاي گل با سرعت بيشتري انجام گيرد مي توان اين دما را به 4-3 درجه سانتيگراد كاهش داد و به مدت 6 هفته از اين دما استفاده كرد . در انتهاي اين مدت زمان گياه به مكاني تاريك منتقل مي شود تا برگها خزان كنند . اين عمل به رسيدن كامل جوانه هاي گل كمك مي كند.

سرزني و غنچه گيري:همانطور كه در قسمت بالا نيز توضيح داده شد در طي رشد گياه هورتنسيا، ساقه هاي آن سرزني مي شوند تا رشد شاخه هاي جانبي تحريك شود. اين عمل را اصولا نبايد خيلي دير و در نزديكي فصل پاييز انجام داد. زيرا در اينصورت و به دليل عدم قدرت كافي شاخه ها به رويش، احتمال عدم شكل گيري غنچه هاي گل نيز وجود دارد. بنابراين دو زمان يكي در ارديبهشت و ديگري در تير ماه زمان انجام سرزني اين گياه است. سپس با كوددهي مناسب ميتوان رشد و نمو شاخه هاي بيشتري در گياه را تحريك كرد. هنگام سرزني نيز كافي است كه جوانه انتهايي را به همراه حدود دو سانيتمتر از ساقه ، جدا شود.

هرس: گياه ادريسي اصولا گياهي چند ساله است كه اگر موفق به نگهداري آن شويد هر ساله بايد به مسئله هرس آن نيز توجه كنيد. هرس را بايد بعد از گلدهي و تا قبل از اواسط مرداد انجام داد. اگر ديرتر از اين زمان عمل هرس انجام شود گلدهي اين گياه براي سال آينده بسيار كاهش مي يابد. زيرا در Hydrangea macrophylla گلهاي سال آينده بر روي ساقه هايي كه در طي تابستان امسال رشد مي كنند بوجود ميآيند و كوتاه كردن اين ساقه منجر به كاهش تعداد گلها ميشود. ابتدا ساقه هاي خشكيده ، شكسته و مشكل دار كوتاه مي شوند. سپس ساقه هايي كه بيش از اندازه مركز گياه را شلوغ كرده اند كوتاه مي شوند. اگر گياه بيش از 5 سال عمر دارد ميتوان حدود 30٪ از كل ساقه ها را تا نزديكي سطح خاك كوتاه كرد. اين كار به جوان سازي گياه و رشدساقه هاي جديد كمك مي كند.سپس كوتاه كردن و سرزني ساير ساقه را مي توان انجام داد كه اين كار بهتر است در تير ماه انجام شود. در زمان انجام برش و قطع شاخه ها، برش را دقيقا از قسمت بالاي يك جوانه بزنيد.

آفات و بيماريها:پوسيدگي قارچي توسط قارچ ،بيماري قارچي سفيدك پودري ،لكه برگي و زنگ، از آفات اين اين گياه مي توان به شته ها و كنه ها اشاره كرد .

1393/11/25
۱۳۹۶ جمعه ۳ آذر
معرفی کتاب
معرفی کتاب
اوقات شرعي
تعداد بازدیدکنندگان امروز 4 تعداد بازدیدکنندگان دیروز 3 تعداد کل بازدیدکنندگان تا امروز 15595 تعداد کاربران بر خط 0 تعداد کاربران لاگین بر خط 0
Powered by DorsaPortal