'NoData' not found in DataDic
آلاله
           
آ
لاله Ranunculus به خانواده Ranunculaceae تعلق دارد. آلاله‌ها گياهاني علفي ودايمي با گلهايي اكثرا به رنگ زرد يا سفيد و گاهي نيز نارنجي، صورتي و قرمز رنگ هستند و داراي انواع كم پر و پرپر مي باشند كه به عنوان گل بهاره مورد كشت و كار قرار مي گيرند.

اگرچه گلهاي رنگين اين گياه موجب اهميت يافتن آنهاشده است اما انواع كوتاه قامت و خزنده اي از اين گياه نيز وجود دارند كه به عنوان كف پوش مورد استفاده قرار مي گيرند.

شرايط محيطي

آبياري: در زمان گلدهي اين گياه ، خيلي به آن آب ندهيد. فقط در حدي آبياري كنيد كه خاك از مقداري رطوبت برخوردار باشند. آبياري بيش از اندازه موجب كاهش گلدهي و در نهايت پوسيدگي تمامي گياه مي شود. با فرارسيدن فصل پاييز و در زماني كه گلدهي گياه نيز متوقف شد آبياري را كاهش دهيد و فقط زماني گياه را آب دهيد كه خاك نسبتا خشك شده باشد. برگها بعد از گلدهي نيز وظيفه غذاسازي و انتقال آن به پيازها را دارند. زماني كه برگها زرد شدند، آنها را جدا و قطع كنيد و پيازها را از خاك بيرون آوريد و در مكاني خشك و خنك نگهداري كنيد.

نور: به مكاني روشن با نور مستقيم آفتاب به مدت حداقل 6 ساعت نياز دارد . مكانهاي كم نور از جمله دلايل عدم گلدهي مناسب اين گياه هستند . البته از آنجايي كه اين گياه اصولا هواي خنك را دوست دارد و در چنين هوايي گلدهي دارد، بنابراين زماني كه آلاله را در گلدان پرورش مي دهيد و دماي هوا نيز گرم است، بهتر است كه آنرا در پشت شيشه و زير نور مستقيم آفتاب قرار ندهيد. بلكه در نزديكي پنجره و جايي كه روشن و پر نور اما بدون نور مستقيم آفتاب است بگذاريد. اين مسئله بخصوص در روزهاي گرم اواخر بهار و طي تابستان مهم است. درچنين روزهايي و براي اينكه گياه دچار كمبود نور نيز نشود، بهتر است كه گلدان در طي ساعات اوليه روز و قبل از ظهر از نور مستقيم برخوردار باشند اما در بعد از ظهر حتما در مكاني سايه قرار بگيرند.

دما: به طور كل آلاله ها در مناطقي كه زمستانهاي ملايم به همراه بهاري خنك و طولاني دارند بهترين رشد و گلدهي را دارند. اين گياه در طي زمستان يخبندانهاي ملايم را تحمل مي كند اما زماني كه دما به زير 10- درجه سانتيگراد برسد از بين خواهد رفت. در طي اواخر بهار و تابستان گرماي هوا مهمترين دليل عدم گلدهي اين گياه است. بهترين دما براي رشد اين گياه 24- 5/15درجه سانيتگراد است اگر هواي منطقه در طي زمستان به زير 10- نزول مي كند بايدريشه هاي اين گياه را از خاك در آورد تا از خطر يخ زدگي محافظت شوند اما اگر چنين امكاني وجود ندارد مي توان لايه از مواد ارگانيك همانند خاك برگ به ضخامت 30-15 سانتيمتر بر روي سطح خاك پخش كرد تا از خطر يخبندان تا جايي كه امكان دارد در امان بمانند. با فرارسيدن بهار و مناسب شدن دماي هوا بايد اين خاك برگها را برداشت و در صورتي كه خاك نيز فقير است از لايه به ضخامت 7-5سانتيمتر خاكبرگ تازه استفاده كرد.

خاك: در مورد خاك خيلي سخت گير نيست اما به خاكي با زهكش مناسب و عدم نگهداري آب اضافي نياز دارد. خاكهاي سنگين و در صورت ماندگار آب مي توانند موجب پوسيدگي و از بين رفتن گياه شوند. به كارگيري مواد ارگانيك همانند خاك برگ و يا كود بسيار پوسيده دامي به رشد و گلدهي اين گياه كمك مي كند. به عنوان مثال مي توان از مخلوطي از خاك معمولي +خاك برگ +مقداري شن براي اين گياه استفاده كرد. اگر قصد كاشتن اين گياه را در گلدان داريد براي هر ريشه گوشتي درشت اين گياه كه محيطي برابر با 8-7 سانتميتر دارد از از گلداني با قطر دهانه حداقل 25 سانيتمتر استفاده كنيد. اگر در زمان تهيه خاك و يا اوايل فصل از خاك برگ استفاده شده است ، ديگر نياز چنداني به كوددهي در طي فصل رويش نيست اما به هر حال مي توان از كودهي كامل يكي قبل از گلدهي و ديگري بعد از اتمام گلدهي استفاده كرد. نوبت كوددهي بعد از گلدهي به منظور قوي تر كردن ريشه هاي داخل خاك است.

تكثير: يكي از راه هاي تكثير اين گياه كاشت رشه هاي متورم آن است ريشه هاي گوشتي گياه مادري در طي فصل پاييز و بعد از اينكه برگهاي گياه زرد رنگ شدند از خاك بيرون آورده مي شوند و در ميان پيت ماس كه تا حدودي رطوبت دارند در محيطي خنك نگهداري مي شوند و ابتداي فصل بهار مناسب ترين زمان كاشت پيازها است. ميتوان قبل از كاشت ريشه ها كه مدتي را در انبار گذرانده اند ، به مدت حداكثر دو ساعت در آب خيساند تا به جوانه زني بهتر آنها بعد از كاشت كمك شود. بهترين اندازه ريشه هاي اين گياه كه مي توانند تا حدود 30 گل توليد كنند محيطي برابر با 8-7 سانتيمتر دارد.ريشه ها را در عمق 5 سانتيمتري و با فاصله 15-10 سانتيمتر كاشته مي شوند.هنگام كاشت بايد سر ريشه ها(محل تجمع آنها) به طرف بالا باشد. بعد از كاشت، ريشه ها آبياري مي شوند. لايه اي از خاك برگ تازه به ضخامت 5 سانتيمتر روي سطح خاك قرار ميگيرد و تا زمان مشاهده رشد جديد از زيرخاك نياز چنداني به رطوبت وجود ندارد. بهترين دما براي شروع جوانه زني ريشه هاي اين گياه حدود 10 درجه سانتيگراد است و جوانه زني بين 20-15 روز طول ميكشد. وجود چنين دمايي يعني 10 درجه سانتيگراد به مدت 8-6 هفته در طي شب 20-5/15 درجه سانتيگراد در طي روز موجب گلدهي بسيار مناسب گياه خواهد شد.

اگر در زمان كاشت ريشه ها دماي محيط در حد 25 درجه باشد ريشه ها به خواب خواهند رفت و ديگر جوانه نخواهند زد. راه ديگر تكثير اين گياه كاشت بذر آن است. بذرها را مي توان 12 هفته قبل از اتمام زمستان در گلخانه كشت كرد و از مخلوط كوكوپيت +پرلايت و يا خاك برگ به تنهايي ميتوان براي كاشت بذرها استفاده كرد. نيازي به پوشاندن بذرهاي اين گياه با خاك نيست چون بذرها به نور براي جوانه زني نياز دارند و اگر روي آنها پوشانده شود از ميزان جوانه زدن آنها كاسته مي شود.در ابتداي كاشت نيز مي توان از روش غبارپاشي براي آبياري استفاده كرد كه بذرها جابجا نشوند و زماني كه گياهان جوان 3-2 برگ درآوردند از روش آبياري معمولي استفاده كرد. بعد از كاشت بذرها مي توان سطح گلدان را با يك پلاستيك شفاف پوشاند و آنرا در مكاني خنك، روشن اما به دور از نور مستقيم آفتاب قرار داد. جوانه زني بذر اين گياه به كندي صورت مي گيرد و حتي ممكن است تا حدود 3 ماه رشد و ظهور گياهان جوان طول بكشد در طي اين مدت بايد مراقب باشيد كه سطح خاك خشك نشود. زماني كه دماي هواي بيرون به حدود 10 درجه سانتيگراد رسيد مي توان گياهان جوان را به فضاي باز منتقل كرد.مي توان بذر را در تير و مرداد در محل اصلي كشت كرد و در طول زمستان براي جلوگيري از سرمازدگي گياهان جوان، بستر كاشت را با خاك پوش پوشاند در اين حالت گياهان در بهار گل مي دهند ولي بهترين گلدهي آنها در سال بعد خواهد بود.

1393/11/21
۱۳۹۶ جمعه ۳ آذر
معرفی کتاب
معرفی کتاب
اوقات شرعي
تعداد بازدیدکنندگان امروز 4 تعداد بازدیدکنندگان دیروز 3 تعداد کل بازدیدکنندگان تا امروز 15595 تعداد کاربران بر خط 0 تعداد کاربران لاگین بر خط 0
Powered by DorsaPortal