'NoData' not found in DataDic
سنبل
 
                            
سنبلhyacinth
 

سنبل، گياهي گلدار و پياز دار است كه به خانواده liliaceaeتعلق دارد و بومي نواحي مديترانه است. سه گونه مهم در خانواده سنبل وجود دارند كه از بين آنان Hyacinthus orientalis به شكل گسترده به عنوان گياهي زينتي و گلداني مورد كشت و كار قرار مي‌گيرند. اين گونه، پياز دار و دايمي بوده، پياز آن مطبق است كه چندين سال عمر مي كند و هر ساله نيز رشد و نمو مي نمايد.ساقه گل دهنده گوشتي و تو خالي به طول 25 تا 45 سانتي متر توليد كرده كه در نيمه دوم اين ساقه، گل هاي سنبل به صورت خوشه قرار دارند.تعداد گل ها كه اطراف اين محور قرار دارند ممكن است بين 30 تا 50 عدد متغيير باشد.گل ها ممكن است به صورت فشرده قرار بگيرنديا فاصله گل ها روي ساقه زياد بوده و تنك ديده شوند. شكل هر گل به صورت زنگوله بوده كه بسيار خوشبو و معطر است. و در ارقام مختلف رنگ گلها قرمز، آبي، ، صورتي ، بنفش مي‌باشد و عطري دلنشين را در فضا از خود منتشر مي‌كنند. گلها از قسمت پايين به بالا بر روي شاخه گل شكوفا مي‌شوند.گل كاران ايران سنبل را از نظر گل آذين به دو دسته پارسي و هلندي تقسيم مي كنند. تفاوت آنها در اين است كه در سنبل پارسي تعداد گل هاي موجود روي گل آذين آن كم تر و فاصله بين گل ها زياد است در حالي كه در سنبل هلندي گل ها به صورت متراكم روي ساقه قرار دارند.

چرخه رشد

سنبل از گياهاني است كه بهار گل محسوب مي‌شود. به بيان ديگر در فصل بهار يا نزديك به آن گل مي‌دهد. بعد از سبز شدن و گلدهي پياز سنبل، وجود محيطي با دماي متوسط موجب افزايش دوران رويشي آن و در نتيجه درشت تر شدن پياز مادري درون خاك و رشد بهتر پيازهاي كوچك (پيازهاي دختري ) مي‌شود كه در نتيجه آن در سال آينده اين پيازها مي توانند گل درشت تري توليد كنند. اما اگر در طي گلدهي و رشد برگها، دماي محيط بالا باشد، دوران رشد گياه كوتاه تر خواهد شد و نه تنها پيازهاي دختري رشد كمي خواهند داشت و كوچك باقي مي مانند، بلكه گلدهي پياز اصلي (پياز مادري) نيز در سال آينده با كيفيت پايين تري صورت خواهد گرفت. بنابراين وجود بهار و تابستاني خنك به رشد گياه و افزايش كيفيت پيازهاي گل و همچنين گلها كمك مي‌كند.

بعد از گلدهي و اتمام عمر گل، بايد به برگها اجازه داد كه رشد كنند و از آنان به خوبي نگهداري كرد زيرا رشد پياز و گلدهي مناسب در سال آينده، به رشد و فعاليت برگها در سال جاري بستگي دارد . با ادامه رشد برگها و نزديك شدن به اواخر تابستان يا اوايل پاييز مرحله ديگري به نام انگيزش گلدهي اتفاق مي‌افتد . به بيان ساده تر دماي نيمه گرم اواخر تابستان و يا اوايل پاييز موجب شكل گيري جوانه هاي گل در پياز مي‌شود. اين جوانه هاي گل در واقع در سال آينده توليد گل مي كنند اما از هم اكنون در گياه شكل مي گيرند اما براي اين كه اين جوانه ها توانايي رشد و توليد شاخه گل را بيابد و از طرفي توليد ريشه هاي جديد و جوان پياز نيز تحريك شود، بايد پياز را مدتي در مكاني سرد و خشك قرار داد و يا به بيان ديگر نياز سرمايي آنرا برطرف كرد كه اين مسئله در طي نگهداري پياز سنبل در انبار روي مي‌دهد. بعد از برطرف شدن نياز سرمايي مي‌توان پياز سنبل را كاشت . در اين مرحله بايد دماي محيط افزايش يابد تا رشد گياه تحريك شود و گياه به گل بنشيند.

انبار كردن پيازها و برطرف شدن نياز سرمايي :

بعد از زرد شدن برگها مي‌توان با احتياط پيازها را از بستر كاشت خارج كرد . زرد شدن و خشك شدن طبيعي برگها مهم است و نبايد در بيرون آوردن پيازها عجله كرد زيرا موجب ضعيف شدن پياز مادري و پيازهاي دختري خواهد شد. 3 تا 5 روز پيازها را در مكاني به دور از نور مستقيم خورشيد قرار دهيد تا رطوبت اضافه خود را از دست بدهند. از اين مرحله به بعد برخي از پرورش دهندگان پياز سنبل را در گلدان مي‌كارند تا مرحله انبارداري و رشد آينده خود را در همين گلدانها سپري كند. برخي نيز پيازها را بين موادي سبك همانند پيت موس نگه مي‌دارند و بعد از دوران انبارداري و برطرف شدن نياز سرمايي آنان را به گلدان منتقل مي‌كنند. از هر روش كه استفاده مي‌شود در طي مدت انبارداري مكاني تاريك و خنك مورد نياز است . تاريك بودن به توسعه ريشه هاي جديد و جوان پياز كمك مي‌كند. دماي مورد نياز براي برطرف شدن نياز سرمايي پيازهاي سنبل 7 تا 10درجه سانتيگراد است و مدت زمان وجود چنين دمايي در محل نگهداري پياز سنبلها كمي بين نمونه هاي مختلف سنبل متفاوت است اما تقريبا بين 8تا 14 هفته ( حدود 3 ماه) زمان براي بر طرف شدن نياز سرمايي احتياج است.در زمان نگهداري پيازهاي سنبل در انبار دما نبايد به بالاي 17 درجه برسد. در غيراين صورت نياز سرمايي پيازها يا برطرف نمي‌شود يا اگر برطرف شده باشد پيازها سبز مي‌كنند. بنابراين اگر بعد از بر طرف شدن نياز سرمايي لازم است تا سنبلها هنوز در انبار نگهداشته شوند و ديرتر نسبت به كاشت آنان اقدام كنيم مي توان اين پيازها را در مكاني با دماي 10 درجه نگهداري كرد. اگرچه گياه سنبل به دليل عمر چند ساله پياز، گياهي چند ساله محسوب مي‌شود اما معمولا بعد از توليد شاخه گلي درشت، گلدهي در سالهاي آينده معمولا به خوبي فصل پيشين نيست اما مي‌توانيد بر روي پيازهاي دختري حساب كنيد . پيازهاي دختري در سال دوم گلهايي كوچك با عمري كوتاه توليد مي‌كنند اما در سال سوم اندازه و كيفيت گلها بسيار مناسب است.

پيش رس كردن:

سنبلها به شكل طبيعي بهار گل هستند و به بيان ديگر رشد آنان بعد از برطرف شدن نياز سرمايي و از اواخر فصل زمستان آغاز مي‌شود اما مي‌توان با طي مراحل پيش رس كردن كاري كرد كه پيازهاي سنبل زودتر از حد موعد و به عنوان مثال در طي فصل زمستان گل بدهند. البته همه پيازهاي سنبل براي اين عمل مناسب نيستند و محيط (پيرامون) پيازي كه مناسب پيش رس كردن است حداقل 17 سانتيمتر مي باشد و پيازهاي كوچك مناسب انجام چنين عملي نيستند و در صورت پيش رس شدن گلهايي با كيفيت بسيار پاييني توليد ميكنند. همچنين تمامي انواع سنبل به پيش رس كردن پاسخ مناسب نمي دهند و برخي از انواع آن براي اين عمل مناسب تر هستند. در طي پيش رس كردن نياز سرمايي اين گياه به طور مصنوعي برطرف مي‌شود تا گياه بتواند توانايي گلدهي را بيابد. بدين منظور پيازهاي سنبل بعد از اتمام دوره رشد رشد رويشي و برداشت از بستر كاشت به مدت حداقل 13-10 هفته در دماي حدود 1.5 درجه نگهداري مي‌شوند . بعد از گذشت اين مدت مي‌توان پيازها را كاشت و بعد 3-2 هفته شاهد گلدهي آنان بود. لازم به ذكر است كه در طي سرمادهي به منظور پيش رس شدن گياه بهتر است كه پيازها در بين پيت موس و يا مواد مشابه كه تا حدودي مرطوب هستند نگهداري شود. همچنين به گفته برخي از پرورش دهندگان اصولا پيش رس كردن پياز سنبل (بدون توجه به اندازه پياز و يا نوع سنبل ) موجب كاهش كيفيت گل مي‌شود.

موقع خريد پياز سنبل به چه نكاتي توجه كنيم؟

پيازها بايد سفت و بدون زخم و لكه هاي تيره رنگ باشند. به محيط (پيرامون ) پياز نيز توجه كنيد. اگرچه پيازهايي با پيرامون 17-14 سانتيمتر نيز مي‌توانند گل بدهند اما بهتر است پيازهايي كه پيرامون بيش از 17 سانتيمتر را دارند انتخاب كنيد. به وجود ريشه و يا جوانه اي كوچك در قسمت فوقاني پياز توجه كنيد زيرا وجود يكي از اين دو، و يا هر دو تا حدودي نشانه رفع نياز سرمايي پياز و توانايي آن براي جوانه زني و توليد مناسب گل است.

عمق كاشت

پياز سنبل در بستر كاشت فضاي آزاد و در فصل پاييز معمولا در عمق 20-15 سانتيمتر كاشته مي‌شود. برخي از پرورش دهئدگان خاك را تا عمق 45-30 سانتيمتري شخم مي‌زنند (خاك را به خوبي زير و رو مي‌كنند) و سپس ابتدا در انتهاي گودال و به عمق 12-10 از موادي همانند خاك برگ يا پيت موس استفاده مي‌كنند تا زهكش مكان كاشت بهتر شود. پيازها را براي تراكم مناسب شاخه هاي گل و ايجاد منظره اي بهتر، مي‌توان كاملا در كنار هم كاشت اما در فضاي آزاد كه رشد پيازهاي دختري نيز مهم است فاصله 15 تا 20 سانتيمتري رعايت مي‌شود.

براي كاشت پياز سنبل در گلدان چند روش وجود دارد. اول اينكه گلداني با عمق 30 سانتيمتر انتخاب مي‌شود و پياز در عمق 15 سانتمتري كاشته مي شود. زمان كاشت در ابتداي پاييز است و پيازها در همين گلدانها فصل سرد را طي مي‌كنند تا نياز سرمايي آنها برطرف شود. كاشتن پيازها در سطح گلدان مي‌تواند موجب سرمازدگي آنان شود. از طرفي پيازهايي را كه سرمازدگي آنان برطرف شده است و جوانه هاي آنان آماده رشد هستند را مي‌توان بسيار سطحي كاشت بدين صورت كه پياز يا در سطح خاك قرار مي‌گيرد و يا آنكه فقط تا حدي در بستر كاشت فرو مي‌رود كه نوك آن بيرون مي‌ماند. بنابراين عمق كاشت بستگي به شرايط پياز و زمان كاشت نيز دارد. سپس بايد آنها را حداقل 6 هفته در محلي تاريك و خنك قرار داد تا پيازها به خوبي در گلدان ريشه توليد كنند. پس از اينكه ريشه ها رشد كرده و طول شاخه به حدود 5/2 سانتي متر رسيد، نور و دما را به تدريج افزايش مي دهند تا گل ظاهر شود.

زمان كاشت

پيازهاي سنبل را مي‌توان در اواخر آبان و يا اوايل آذر ماه كاشت و در مكاني سرد قرار داد تا نياز سرمايي آنان برطرف شود. در اوايل اسفند گلدانهاي محتوي پيازها را كه نياز سرمايي آنان تامين شده است به مكاني با دماي 10 تا 15 درجه سانتي گراد منتقل مي‌كنند تا رشد آنان آغاز شود و با توجه به زمان مورد نياز گلدهي مي‌توان دما را افزايش داد تا رشد گلها و شكوفايي آنان تسريع شود و يا مي‌توان مكان را سرد نگهداشت تا رشد آهسته صورت گيرد و يا حتي به تعويق بيافتد.

كاشت پياز سنبل در آب :

پيازهاي سنبل را ميتوان در آب نيز كاشت اما ابتدا بايد كاري كرد تا ريشه ها كمي رشد كنند.سپس پياز را به گونه اي قرار داد كه فقط ريشه ها در آب باشند و آب با بدنه پياز در تماس نباشد. بدين منظور مي‌توان از ظروفي با گردن باريك استفاده كرد. پياز در قسمت بالاي گردن قرار مي‌گيرد و ريشه هاي آن در داخل آب. همچنين اگر چنين ظرفي در دسترس نيست مي‌توان در انتهاي يك ظرف سنگريزه هاي درشت ريخت و پيازها را بر روي سنگريزه ها قرار داد. سپس تا حدي درون ظرف آب بريزيد كه فقط كف پيازها و قسمت ريشه ها با آب در تماس باشد. براي رشد ريشه ها پيازها را ابتدا براي چند روز( به مدت يك ماه ) در مكاني كه تاريك و با دماي حدود 10 درجه سانيتگراد است نگه مي‌دارند. مي توان بوسيله يك كلاه كاغذي كه به صورت وارونه روي آن قرار مي دهيم تاريكي ايجاد كنيم تا در مرحله رشد ريشه ها، شاخه گل دهنده بيرون نيايد.رشد ريشه ها را مرتبا بايد بررسي كرد. بهتر است جهت جلوگيري از فساد آب بطري چند قطعه زغال چوب در بطري قرار گيرد و هر 10 روز يك بار آب بطري را به ملايمت عوض نمود.پياز سنبل هايي كه به اين روش كشت مي شوند سال آينده قابل استفاده نيستند.

شرايط محيطي مورد نياز

آبياري: بعد از كاشت پياز، بستر كاشت را آبياري مي‌كنيم. بستر كاشت هيچگاه نبايد حالت خيس و غرقابي پيدا كند بنابراين اگرچه با سبز شدن پيازها و رشد برگسار نياز آبي گياه افزايش مي‌يابد و در فواصل نزديكتري از نظر زماني بايد گياه را آب دهيم ، اما بهتر است زماني اين كار انجام شود كه سطح بستر كاشت را ابتدا بررسي كنيم و زماني كه سطح بستر رطوبت را تا حدودي از دست داده بود، گياه را آبياري كنيم. در زمان آبياري هرگز بر روي گلها آب نريزيد زيرا مي‌تواند منجر به پوسيدن گلها شود. بعد از اتمام زمان گلدهي آبياري را ادامه دهيد تا برگها به شكل مناسبي به رشد خود ادامه دهند و با زرد شدن برگسار آبياري به تدريج كاهش دهيد و سپس آنرا متوقف كنيد.

نور: قبل از جوانه زني پيازها به محيطي تاريك نياز است اما زماني كه پيازها سبز كردند و زماني كه شاخه ها به طول5/2سانيتمتر رسيدند بايد گلدانها را به محيطي روشن منتقل كرد. اما مراقب نور مستقيم آفتاب باشيد. زماني كه طول شاخه گل به 12-10 سانتيمتر رسيد مي‌توان آنرا در معرض نور مستقيم آفتاب قرار داد بنابراين اگر خواهان به تاخير انداختن گلدهي گياه هستيد گلدانها را در مكاني روشن اما به دور از نور مستقيم آفتاب قرار دهيد. اما بعد براي رشد برگها و كارايي مناسب آنان مكاني نيمه سايه كه 8-6 ساعت نور مستقيم آفتاب دريافت كند مناسب است.

دما: براي رشد برگ ها و همچنين شاخه گل دماي 16 درجه مناسب است اگرچه دما تا حدود 25 درجه نيز قابل قبول است اما توصيه شده است كه افزايش دما تا حد 25 درجه سانتيگراد زماني انجام گيرد كه گياه به طول5/2 تا 5 سانتيمتر رسيده باشد . اگر زودتر از اين (يعني قبل از اينكه گياه تا حد5/2 تا 5سانتيمتر برسد) گياه را در مكاني با دماي حدود 25 قرار دهيم گياه به سرعت رشد كرده و گلي با كيفيت پايين توليد مي كند . اصولا دماهاي بيش از 16 درجه بخصوص از 20 درجه سانتيگراد به بالا زماني بايد استفاده شود كه گياه كمي بيشتر رشد كرده باشد و مثلا به طول حدود 12-10 سانتيمتر رسيده باشد در غير اين صورت برگها و ساقه گل با سرعتي نامناسب رشد مي كنند و از كيفيت گل كاسته مي شود. پيازي كه مراحل اوليه جوانه زني خود را طي كرده و سيستم ريشه اي سالمي دارد در حدود دو هفته بعد از نگهداري در دماي 16 درجه به گلدهي خواهد رسيد. البته اين مدت زمان (دو هفته) با توجه به اندازه پياز و نوع رقم گياه سنبل مي‌تواند كمي فرق كند. با كاهش يا افزايش دما مي‌توان سرعت رشد گياه را نيز تحت تاثير قرار داد. زيرا اگر رشد سريع و گلدهي مورد نظر است مي توان دما را كمي گرمتر و اگر تاخير در گلدهي مورد نظر است مي توان دما را كمي سردتر تنظيم كرد. البته هيچگاه به منظور كاهش سرعت رشد گياه ، دماي محيط گياهي را كه جوانه زده و برگهايش سبز كرده اند به زير 10 درجه كاهش ندهيد زيرا علاوه بر كند شدن رشد و تاخير تاريخ گلدهي ممكن است به گياه آسيب وارد آيد. لازم به ذكر است كه دماي بستر كاشت به ميزان 15 درجه سانتيگراد نيز به رشد گياه كمك مي‌كند.

خاك: به خاكي با بافت سبك و زهكش خوب نياز دارد. خاك محل كاشت سنبل بهتر است كه حداقل 35-30 سانتيمتر عمق داشته باشد تا رشد پياز مادري و پيازهاي دختري در فضاي مناسبي صورت بگيرد. از تركيبات بستر كاشت مي‌توان به يك قسمت شن+دوقسمت كوكوپيت (الياف نارگيل)+دو قسمت پيت موس اشاره كرد. برخي از پرورش دهندگان (آنهايي كه در مناطق كشت و كار پيازهاي سنبل هستند و اين گياه را در بستر مزرعه و نه در گلدان مي كارند ) در زمان آماده سازي خاك محل كاشت اين پيازها در فصل پاييز از كودي ملايم همانند 10-10-10 و يا 10-10-5 در خاك استفاده مي كنند. سپس مجددا در اواخر زمستان و اوايل بهار و زماني كه جوانه زني برگها و ساقه گل مشاهده مي شود بار ديگر از كود استفاده مي شود. اين پرورش دهندگان استفاده دو مرتبه از كود را براي گياهان سنبل كافي مي دانند. برخي ديگر از پرورش دهندگان نيز در اوايل بهار و قبل از ظهور ساقه گل از كودهايي كه ميزان بيشتري فسفر (در مقايسه با ازت و پتاسيم ) دارند استفاده مي كنند. گفته مي شود كه كوددهي به اين گياه بعد از اتمام گلدهي ، مي تواند منجر به تحريك شيوع بيماري ها شود.

تكثير: استفاده از پيازهاي دختري و جداسازي آنان از پياز مادري از جمله روشهاي تكثير گياه سنبل است اما گاهي كم بودن تعداد پيازهاي دختري بخصوص براي پرورش دهندگان تجاري پياز سنبل مشكل ساز مي‌شود. به همين دليل از روشهايي خاص براي افزايش پيازهاي دختري استفاده مي‌شود كه يكي از آنان شكاف دادن قسمت انتهايي پياز scoring است كه البته بايد در مورد پيازي صورت گيرد كه پيرامون آن درحدود 17 سانتيمتر است. قسمت انتهايي پياز كه به صفحه پايگاهي نيز معروف مي‌باشد دو يا سه برش زده مي‌شود به نحوي كه چاقو از صفحه پايگاهي عبور كرده و به نقطه رشد برسد.

پياز را از قسمت برش خورده بر روي بستر كاشت قرار مي‌دهند و در طي دو هفته دما در حدود 21 درجه تنظيم مي‌شود و سپس به 32-29 درجه رسانده مي‌شود و رطوبت نيز در حد 85٪ تنظيم مي‌شود. در محل هاي برش خورده و در حاشيه فلسهاي پياز مادري ، در حدود 20 عدد پيازهاي دختري در طي 3-2.5 ماه شكل مي‌گيرند. در پاييز پيازهاي مادري در عمق 10 سانتيمتري كاشته مي‌شوند با فرارسيدن بهار پيازهاي دختري رشد كرده و برگ توليد مي‌كنند كه در انتهاي فصل رشد برگها زرد شده و از بين مي‌روند و پيازهاي دختري را مي‌توان از خاك خارج كرد وآ را از هم جدا كرد و مجددا كاشت. پيازهايي كه از اين طريق بدست مي‌آيند 3 تا 4 سال زمان لازم دارند تا به گلدهي برسند. به گفته برخي از پرورش دهندگان به كارگيري دماي گرم براي پيازهاي مادري مي‌تواند توليد پيازهاي دختري بيشتري راتحريك كند ومي‌توان اين روش را جايگزين شكاف دادن قسمت انتهايي پياز است. بدين صورت كه پياز مادر به مدت 4 روز در دماي 43 درجه سانتيگراد و يا يك ماه در دماي 38 درجه سانتيگراد نگهداشته مي‌شوند و در تمام مدت رطوبت نسبي نيز در حدود 70-60 ٪ تنظيم مي‌شود.

اگر بذر در گياه سنبل تشكيل شود (بسياري از ارقام عقيم هستند و بذر توليد نمي كنند) از بذرهاي گياه نيز مي‌توان براي تكثير اين گياه استفاده كرد. ميوه ها بعد از رسيدن خشك مي‌شوند و پوسته سطح آنها شكاف مي‌خورد. براي افزايش جوانه زني بذرها، آنان به مدت 90 روز در مكاني سرد و خشك نگهداري مي شوند و سپس مورد كشت قرار مي‌گيرند. برخي از پرورش دهندگان به منظور سهولت جوانه زني بذرها، قبل از كاشت آنان را به مدت 48 ساعت در مكاني مرطوب قرار مي دهند. به عنوان مثال مي‌توان از پارچه اي نسبتا كلفت همانند حوله و يا 6-5 لايه دستمال كاغذي كه همواره مرطوب نگهداشته مي‌شود استفاده كرد. خيساندن در آب توصيه نمي‌شود زيرا ممكن است به دليل پايين بودن ميزان اكسيژن آب بذرها خفه شوند و از بين بروند. سپس بذرها در مخلوط خاكي سبك و در عمق 12 ميليمتري كاشته مي‌شوند و در دماي معمولي اتاق نگهداري مي‌شوند. جوانه زني1 تا 3 ماه طول مي‌كشد. بذرها بعد از جوانه زدن و سبز كردن گياهان كوچكي را بوجود مي آورند كه به تدريج در قسمت زيرين آنان پياز تشكيل مي‌شود. بهتر است كه گياهان را تا حدود 2 سال جابجا نكرد تا قوي تر شوند. در پايان سال دوم و بعد از خزان برگها مي‌توان پيازهاي كوچك تشكيل شده در زير خاك را درآورد و جابجا كرد. اين پيازها بعد از3 تا 6 سال توانايي گلدهي مي‌يابند و تا آن زمان فقط برگ توليد مي‌كنند اما هر سال بايد در طي فصل رشد از آنان نگهداري كرد و با فرارسيدن پاييز و زمستان در مكاني سرد و خنك از آنان نگهداري كرد.

آفات و بيماري:كنه، مگس پياز سنبل، نماتدها، بلايت، بوترتيس، سوختگي برگ، پوسيدگي پياز

مشكلات

بروز لكه هاي قهوه اي بر روي ساقه گل و برگها: گاهي سرماي ديررس بهاره مي‌تواند بر روي ساقه گل و برگها لكه هاي قهوه اي رنگي ايجاد كند. اين مشكل گياه را از بين نمي برد و فقط تاثير منفي بر روي ظاهر آن دارد.

ساقه ضعيف و فاصله زياد گلها بر روي ساقه: كيفيت نامناسب پياز و پير بودن پيازها موجب اين مسئله مي‌شود. زماني كه پياز سنبل گلدهي خوبي دارد، در سال آينده پيازي نسبتا پير محسوب مي‌شود و اگرچه گل توليد مي‌كند اما فاصله گلها بر روي شاخه گل از يكديگر زياد است. اما با شرايط مناسب نگهداري و كوددهي پيازها در سالي كه گلدهي مناسبي دارد و نگهداري و رشد خوب برگ هامي‌توان به رشد مناسب پياز و همچنين پيازهاي دختري و بهبود كيفيت گل در سال آينده تا حدود قابل توجهي كمك كرد.

خم شدن ساقه گل : در اثر سنگيني ساقه گل احتمال خم شدن آن وجود دارد كه فقط كافي است از قيم براي راست ايستادن آن استفاده كرد.

1393/11/11
۱۳۹۶ سه شنبه ۲۸ شهريور
معرفی کتاب
معرفی کتاب
اوقات شرعي
تعداد بازدیدکنندگان امروز 12 تعداد بازدیدکنندگان دیروز 4 تعداد کل بازدیدکنندگان تا امروز 15010 تعداد کاربران بر خط 0 تعداد کاربران لاگین بر خط 1
Powered by DorsaPortal